ZDROWIE

MOCNE STRONY

SŁABE STRONY

·      System działa i dostarcza społeczeństwu przyzwoitej jakości świadczenia zdrowotne, o dużym zakresie.

·      Bezpłatne świadczenia zdrowotne (pomijając patologie).

·      Jeden z najtańszych systemów ubezpieczeniowych na świecie.

·      Jedne z najniższych kosztów administrowania systemem.

·      NFZ się reformuje, wprowadza procedury także ograniczające możliwość uznaniowości
w kontraktowaniu.

·      Bezpłatne i dobre kształcenie studentów medycyny.

·      Stosunkowo duża, młoda, dynamiczna grupa lekarzy.

·      Dobry dostęp społeczeństwa do specjalistów.

·      Bardzo duży odsetek lekarzy posiadający więcej niż jedną specjalizację.

·      Brak profesjonalnej kadry menedżerów służby zdrowia – ośrodki zdrowia są zarządzane głównie przez ludzi którzy są specjalistami w medycynie a nie
w zarządzaniu.

·      Brak motywacji do poprawy wyników ekonomicznych – praktycznie nie istnieją przypadki bankructwa złych ośrodków służby zdrowia.

·      Korupcja wśród pracowników służby zdrowia – problem zwyczajowych prezentów.

·      Patologiczne sytuacje w relacjach pomiędzy firmami farmaceutycznymi a personelem medycznym prowadzące do zjawisk korupcyjnych oraz zawyżonej ceny leków na rynku polskim.

·      Brak prywatnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych jako alternatywy dla systemu publicznego.

·      Brak koszyka gwarantowanych świadczeń zdrowotnych.

·      Niedoszacowanie usług i procedur medycznych.

·      Niskie płace pracowników medycznych.

·      Centralna regulacja ilości zakontraktowanych świadczeń.

·      Duża uznaniowość w zawieraniu kontraktów ze świadczeniodawcami.

·      Monopol NFZ.

·      Brak instytucji wspierających merytorycznie płatnika.

·      Mała aktywność (poza roszczeniami finansowymi) środowisk profesjonalistów medycznych.

·      Brak współpracy pomiędzy instytucjami
w sektorze zdrowotnym.

·      Wysokie nakłady w stosunku do PKB per capita
i zwiększające się, co roku składki nie pokrywają nadmiernych kosztów funkcjonowania obecnego systemu.

·      Obciążenie zobowiązaniami państwa (np. bezpłatne leki dla inwalidów wojennych), które powinny być finansowane z budżetu.

·      Przestarzałe zaplecze (stare budynki, zużyty sprzęt medyczny) nadmiarowe w stosunku do potrzeb. Zbyt duża ilość łóżek generuje większą niż potrzeba liczbę świadczeń, fałszowanie statystyk itp.

·      Rozproszona struktura własnościowa uniemożliwia skuteczne wprowadzenie „sieci szpitali”.

·      Szara strefa usług medycznych.

·      Zbyt skomplikowany i drogi system szkolenia podyplomowego lekarzy.

SZANSE

ZAGROŻENIA

·    Rozwój prywatnych ubezpieczycieli.

·    Ograniczenie NFZ do roli kontroli merytorycznej świadczonych usług (NFZ jest Płatnikiem w systemie, kwestiami merytorycznymi powinni zajmować się inni).

·    Rozwój prywatnej służby zdrowia.

·    Konkurencyjność poprzez możliwość tańszego świadczenia usług dla obywateli UE.

·    Wprowadzenie mechanizmów pozwalających na zamykanie najgorszych placówek.

·    Wprowadzenie systemu gdzie dotowany byłby pacjent
a nie konkretne placówki służby zdrowia.

·    Likwidacja szpitali nie spełniających norm unijnych obowiązujących budynki i pomieszczenia służby zdrowia.

·    Zużycie istniejącego sprzętu i aparatury medycznej utrudniające lub uniemożliwiające dalsze świadczenie usług medycznych.

·    Wzrost roszczeń pacjentów wobec szpitali i lekarzy (zbyt drogie w stosunku do wpływów z ubezpieczenia OC).

·    Odpływ lekarzy i pielęgniarek do ośrodków zagranicznych.

·    Zbyt częste reformy systemu.